چـرڪــ نـویسـ هـآے בפֿـتــر بـاروטּ

HomeMeBaxBackDesign
مرد وزن هر هر به هم خندیدند

سیدامیر سادات‌موسوی رفته سراغ جناب مولانا
و کمی با اشعار ایشان گپ(!) زده…حاصل کار هم زیاد بد نشده فقط معلوم نیست از کجا به
کجا رسیده!

با اجازه از جناب مولوی

می‌کنم پا توی کفش مثنوی

حرف نی را بار‌ها بشنیده‌ای

در کتاب درسی‌ات هم دیده‌ای

حال بشنو حرف این غم‌دیده را

این جراحت جای مرهم دیده را

بشنو از من چون حکایت می‌کنم

تازه خیلی هم رعایت می‌کنم

کز نیستان تا مرا ببریده‌اند

مرد و زن هرهر به من خندیده‌اند

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش

می‌شود اصلش همه دلبستگی‌ش


من ولی چون دور از اصلم شدم

در میان میوه‌ها شلغم شدم

من به هر جمعیتی نالان شدم

مدتی شاگردِ بقالان شدم

من حدیث راه پرخون می‌کنم

شاخ‌بازی پیش مجنون می‌کنم

مرهم این هوش جز بی‌هوش نیست

بی‌خیال راه رفتن‌ها شدم

پس تو هم اصلاً مرا ول کن، رفیق

برکه‌ام، این آب را گل کن، رفیق

تو ز دریایی و دریا می‌روی

راست باشی تا ثریا می‌روی

گرچه من را کرده دنیا آش و لاش

بی‌خیال من، تو اقیانوس باش

در دعاهایت ز من هم یاد کن

با چنین کاری دلم را شاد کن

گرچه محتاج دعا هستیم ما

خود دعاگوی شما هستیم ما

چون که یابد زود پخته حالِ خام

پس سخن کوتاه باید، والسلام

راستی بی‌هوش اصلاً کوش؟ نیست!

در غم من روزها بیگاه شد

هر وزیری آمد استیضاح شد

روزها گر رفت، گو رو، باک نیست

تو بمان، ماندن که وحشتناک نیست

هرکسی در چشم دریا شد کِنِف

می‌شود از رود بودن منصرف

این‌چنین من برکه‌ای تنها شدم


قالب وبلاگ
گالری عکس
چت روم
دریافت همین آهنگ